Vereniging Onderofficieren Logistiek
|
|
|
als lid? |
DAG 1 Nietsvermoedend had ik mij opgegeven voor het uitje naar Munsingen met de VOOLOG. Na de start vanuit Schaarsbergen bleek het grensverleggende aspect zowel figuurlijk als letterlijk te moeten worden genomen. Het was leuk om een aantal oude bekenden te ontmoeten in Schaarsbergen en kennis te maken met diegene, die ik nog niet kende. Na de heerlijke koffie en cake werden we uitgenodigd plaats te nemen in de bus, zodat onze reis naar Zuid-Duitsland kon beginnen. Na ongeveer 2 uur draaide de bus een Parkplatz op om de lunch te nuttigen, echter bleek daar dat er wat aan de hand was met de bus. Hier begon het letterlijke grensverleggende, want uiteindelijk bleek het zes uur te duren, alvorens we de reis voort konden zetten. Zoals Johan Cruyff altijd zegt, elk nadeel heeft zijn voordeel, want door dit oponthoud leerden we elkaar goed kennen, hetgeen de sfeer in de groep zeer ten goede kwam. Door dit alles liep het schema natuurlijk wel in de war en “moesten” we wel onderweg “schnitzelen”, maar ik kreeg niet het idee, dat iemand dat erg vond, gezien de eetlust van iedereen. Al met al arriveerden we pas om 01.00 uur op het kamp in Munsingen en na enig napraten met onze kwartiermakers legden we rond 02.00 uur ons moede hoofd te rusten. Het bijzondere aan de locatie was, dat iedereen moest terugdenken aan zijn beginjaren, danwel dienstplichttijd, omdat we met acht personen op een kamer sliepen op stapelbedden. De toiletten en wasgelegenheid waren aan het eind van het gebouw, dus ook dit was grensverleggend, vooral voor de niet-snurkers. DAG 2 Om 06.00 uur gingen de wekkers af, zodat we een wel erg kort nachtje achter de rug hadden, maar het ontbijt was uitstekend verzorgd met verse broodjes en typisch nederlands beleg, zoals kaas, ham, pindakaas en hagelslag. Vervolgens in de bus en op weg naar het Mercedes-museum, sinds 1923 gevestigd in een fabriek van Mercedes in Stuttgart, waar 20.000 mensen werken. De ontvangst door één van de medewerkers van het museum was erg hartelijk tot hij over voetballen begon en we genoodzaakt waren hem te “waarschuwen voorzichtig te zijn” (geintje). Vervolgens vertelde hij over de allereerste auto, gebouwd door Karl Benz in 1886, waardoor hij de uitvinder van de benzinemotor genoemd wordt. De vrouw van Benz, Berta, legde met dit voertuig de eerste proefrit uit over een afstand van 150 km, hetgeen bij een topsnelheid van 8 km per uur en over ongeasfalteerde wegen een prestatie van geweld was. Overigens moest er bij een helling geduwd worden om boven te komen, maar toch. Overigens was Benz vooral een motorenbouwer, terwijl Gottlieb Daimler degene was, die het koetswerk bouwde en pas in 1926 fuseerden deze twee fabrieken, waaruit de naam Daimler-Benz ontstond, die tot op de dag van vandaag nog bestaat. De merknaam Mercedes ontstond pas in 1902 en is genoemd naar een dochter van één van de klanten van de fabriek. De drie pijlen verwijzen naar mobiliteit ter land, ter zee en in de lucht, hetgeen een visie was van Gottlieb Daimler. Na deze uitleg kon iedereen individueel het museum bezoeken en daarbij gebruik maken van bandjes in diverse talen. Het museum is verdeeld in een aantal categorieën, beginnend bij de eerste automobielen, via racewagens, luxewagens naar de jaren 50 en 70. Verder zijn uiteraard ook de huidige modellen tentoongesteld, inclusief de formule-I wagen van McLaren-Mercedes. Na het opdoen van alle indrukken en het maken van vele foto’s, is er gelegenheid onder het genot van een kop koffie uit te blazen en bij te komen. Nog onder de indruk van dit bezoek, stapten we in de bus om een bezoek te brengen aan de Headquarters European Command van het Amerikaanse leger, alwaar we een presentatie zouden krijgen over het logistieke systeem, wat door hen wordt gehanteerd. Eerst, echter, konden we op z’n amerikaans gaan lunchen, hetgeen betekent, dat je bijna een volledige maaltijd verorbert, maar het smaakte goed. Je moet wel snel eten, want door de airco is je eten snel koud. Onze gastheer, overste David Lobdel, nam ons vervolgens mee naar de presentatieruimte uitgerust met heerlijke fauteuils, waar je heerlijk in kon wegzakken. Samen met een aantal collega’s gaf hij vervolgens een presentatie op het scherm, waaruit vooral ook bleek, dat logistiek overal ter wereld hetzelfde is met dezelfde problemen, maar verschillend in omvang. Verschil is verder mijns inziens, dat het amerikaanse leger meer politiek bezig is dan het onze, maar dat is dan ook ongeveer het enige verschil. Opvallend was wel, dat de presentatie door een luchtmachtman, een marinier en een landmachtvrouw werd gegeven, dus daar is het paarse aspect erg ver doorgevoerd. Na het stellen van enige vragen, werd dit onderdeel afgesloten en konden wij nog gaan shoppen. Hoewel sommige wel iets gekocht hebben, viel het op, dat de prijzen niet echt concurrerend waren met de prijzen in Nederland. Al met al toch erg interessant en omdat het niet op het programma stond, leuk verrassend. Teruggekeerd op het kamp kozen de meesten voor het uitrusten na de korte nacht, terwijl anderen nog een tochtje per bus over het oefenterrein maakten. Rond 18.00 uur werd de barbecue aangestoken en konden de eerste vleeswaren op de grill worden gelegd, waarna, mede door het heerlijke weer, volop genoten kon worden van de aanwezige vleeswaren, salades, maar ook van de aanwezige drank. Nadat Willem Eernst zijn gitaar te voorschijn haalde, werd het wel heel gezellig rond het kampvuur. Afsluitend wil ik opmerken, dat deze 3 dagen / 2 nachten bijzonder geslaagd kunnen worden genoemd, waar bij ik vooral ook onze duitse en amerikaanse gastheren wil bedanken namens iedereen. De organisatoren van de VOOLOG verdienen een groot compliment voor al hun bemoeienissen en hopelijk kunnen toekomstige uitstapjes rekenen op een grotere deelname, want wat mij vooral is gebleken, dat het omgaan met (oud-)collega’s op deze wijze, bijdraagt aan de solidariteit onder de logistiekelingen. Een en ander geldt zowel voor BD’ers als actief-dienenden en vooral ook voor de jongeren onder ons.
Uw razende reporter, |
Nieuwsbrief OTCLOG
|
